‘ik ben de uitverkorene, de levende schakel tussen het verleden en het heden,’ prevelt de senegalees bilal seck. het is het eind van de negentiende eeuw. bilal noemt zichzelf de tweeenzeventigste bewaarder van het verhaal van zijn voorouders. op pelgrimstocht naar mekka komt hij in een verwoestende cholera-uitbraak terecht. hij heeft de zieken tevergeefs geholpen, en nu, terwijl hij wacht op het moment dat ook hij besmet zal blijken, denkt hij nog een keer aan het verhaal van zijn stamboom. dat verhaal draait om wennefer, priester van osiris in het oude egypte, die met zijn aanhangers werd verbannen naar het verre westen, daar waar de hemel op de bergen rust. de twee tijdlijnen lopen naadloos in elkaar over als ook bilal zijn terugreis naar senegal inzet, in de voetsporen van zijn voorouders. waar de hemel rust is een overweldigend epos dat vertelt over het verleden en het geheugen, over wat we nalaten en de kracht van verhalen in tijden van wanhoop en eenzaamheid.