samenleven met de dood veranderde lieke marsmans wereldbeeld: ze raakte geinteresseerd in god en ufo’s, in kwantummechanica en christelijke denkers. dit boek is een filosofische trip tot in de diepten van de menselijke geest, afgewisseld met dagboekfragmenten die beschrijven hoe de dood haar op de hielen zit. uiteindelijk staat het idee centraal dat doodgaan met hoop, hoe vergezocht en onrealistisch ook, nog altijd beter is dan hopeloze berusting.