depressie is naar binnen gerichte woede, volgens mensen die het weten kunnen. in mag ik eindelijk liggen? volgen we een jonge vrouw die verdacht veel lijkt op de schrijver zelf – beiden zijn stadsdichter van een provinciehoofdstad – en die als gevolg van een moeilijke jeugd, een nogal complex brein en de te vroege dood van haar moeder in een depressie is geraakt. zo ontstaat een portret van iemand die worstelt met de werking van haar brein en met wat sociaal passend is en wat niet. de verteller grijpt zich vast aan dingen waar ze wel controle over heeft: haar uiterlijk, hygiene, beleefdheidsvormen en het dwangmatig controleren van haar huis op indringers. mag ik eindelijk liggen? is een gewaagd tragikomisch drama over het monster dat depressie heet. marrit jellema (sneek, 1993) is schrijver en spoken word artiest en is sinds 2024 stadsdichter van leeuwarden. met haar indrukwekkende podiumperformances verwierf ze in de afgelopen jaren al een aanzienlijk publiek, niet alleen het noorden maar ook daarbuiten. voor iemand die nog moet debuteren — want mag ik eindelijk liggen? is haar debuut — trok jellema ook al meermaals de aandacht van regionale en landelijke media. daarbij ging het behalve over haar werk ook over haar roerige, door verslaving getekende tienerjaren.