de egel verlangt naar gezelschap maar wil tegelijk alleen zijn, de mier vertrekt maar blijft toch de stemmen van alle andere dieren horen, de olifant wil niets anders dan in een boom klimmen, ook al valt hij steeds naar beneden. de gedienstige sprinkhaan, de egoistisch kwakende kikker en de krekel met het sombere gevoel in zijn hoofd – elk dier in het bos heeft zo zijn eigenaardigheid. ‘maar toon tellegen,’ schreef de volkskrant, ‘mag alles nog zo omdraaien, vergroten, verkleinen en verdwazen, nergens verhult hij zijn onderwerpen: herkenbaar menselijk gedrag en herkenbare menselijke emoties.’ na de zeer succesvolle en inmiddels klassieke verzamelbundels misschien wisten zij alles en iedereen was er zijn heel veel dierenverhalen die toon tellegen sindsdien schreef samengebracht in deze nieuwe monumentale compilatie ze wisten er meer van.