applausje graag, quentin winters is in 't zesde middelbaar geraakt! dat mag een heel jaar lang gevierd worden. op het sint-rita college in wazegem, waar hij geboren en getogen is, sleurt hij zichzelf door de dagen, om het er in de weekends en vakanties ten volste van te pakken. tot zijn grote spijt blijft zijn compagnie echter niet beperkt tot zijn boezemvriend jairo, een harde kern klasgenoten en zijn maten van de bond. was het maar zo, dat er geen vrouwvolk als jennifer en iris zijn laatste jaar zo bemoeilijkte, alvorens hij het echte studentenleven volgend jaar in kan duiken. waren de leerkrachten maar wat vriendelijker, en de ambetanteriken op school maar minder talrijk. ach ja, erover janken schiet niet op. en in noodgevallen kan hij nog steeds naar de fles grijpen wanneer het niet baat om zijn problemen ergens in een duister achterkamertje van zijn hersenen op te sluiten. het is enkel maar te hopen dat dat kamertje dan ook netjes op slot blijft.