in juni 2020 is het vijfentwintig jaar geleden dat oud-politica wijnie jabaaij overleed. als kamerlid maakte ze zich sterk voor vrouwenrechten en de positie van minderheden, onderwerpen die haar na aan het hart lagen. ze stond bekend om haar ongekunstelde directheid en tegelijkertijd haar charme. zo trok ze door het land met een cabaretvoorstelling genaamd marie modaal en was ze het enige kamerlid dat tijdens een commissievergadering ooit hardgrondig vloekte. nadat bij haar ms was geconstateerd moest jabaaij zich op haar 49ste noodgedwongen terugtrekken uit de politiek. ze overleed op 56-jarige leeftijd. wijnie jabaaij was de moeder van schrijver ronald giphart, die in zijn roman ik omhels je met duizend armen schreef over een moeder die – net als wijnie jabaaij – door euthanasie uit het leven stapte. in wie waarlijk leeft schrijft giphart opnieuw over zijn moeder, maar nu zonder de sluier van fictie. over haar nalatenschap, over feminisme anno nu, over moeilijke keuzes, over wat haar werkelijk bewoog en haar strijdbaarheid.