rond haar tachtigste verscheen wat ik nog weet, waarin annie m.g. schmidt verzamelde ‘wat ze nog wist’ van haar zeeuwse kinderjaren en haar jeugd. te midden van trouwe kerkgangers groeide de kleine anna op, die het maar niet kon laten zich een stadsmeisje te voelen, een vreemde eend in de bijt. niemand ontsnapte aan haar scherpe observaties, die vaak meedogenloos waren, maar geregeld ook van hartelijk medeleven getuigden. in de lente van 1995 had schrijver en journalist alex verburg een lang gesprek met de toen 84-jarige annie m.g. schmidt. het zou het allerlaatste gesprek met haar blijken. dertig jaar na haar dood wordt het interview eenmalig opgenomen in wat ik nog weet.