dit is geen goede poezie, maar het is het beste wat ik kan schrijven. misschien is het jullie opgevallen dat de zinnen kort zijn en de structuur gefragmenteerd. dat komt doordat ik alleen op vrije momenten schrijf. en met vrije momenten bedoel ik de schaarse minuten en uren die ik op het toilet en in bad doorbreng, of als ik eet, loop en slaap. kan iemand die slaapt eigenlijk wel schrijven? ja, betere gedichten dan deze, en daarna voert hij ze aan de kraaien. jullie kunnen het vrijetijdsgedichten noemen, dat zou een terechte benaming zijn. jullie zullen ze op vrije momenten lezen, waarvan ik eigenlijk met heel mijn hart hoop dat jullie daarin iets beters te doen hebben, zoals praten met je dierbaren en spelen met je kinderen, want bij god, bij jullie god, hoe kun je verdragen dat er in je huis een man op het toilet zit te lezen? uit het arabisch vertaald door djuke poppinga lamia makaddam (1971) kwam op twintigjarige leeftijd naar nederland. in haar geboorteland tunesie studeerde ze arabische taal en letterkunde. naast dichter is ze vertaler en journalist. 'vrijetijdsgedichten' is haar tweede bundel die naar het nederlands is vertaald. over 'je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf' uit 2020: ‘overrompelende en meedogenloze poezie (…). een louterende leeservaring.’ awater ‘nieuw en verfrissend.’ poeziekrant ‘het beeld dat oprijst is veelkantig en de stem die klinkt heeft vele tonen.’ trouw ‘soms laconiek en droogkomisch, vaker vervuld met woede, heel vaak met sterke/brute beelden, krachtig, lief, vrijwel altijd gepassioneerd. mooi strak vertaald door abdelkader benali. peter verhelst