met de manuscripten van zijn eerste twee romans heeft de jonge willem frederik hermans lang moeten leuren voor hij een uitgever vond. dat had meer te maken met hermans' onmiddellijke status als genadeloos polemist en met de 'expliciete' scenes in zijn werk dan met de kwaliteit van de manuscripten. conserve, dat uiteindelijk verscheen bij het kleine uitgevershuis w.l. salm & co. en dat het fantastische verhaal bevat van de onvervulde liefde van de mormoonse onitah voor haar halfbroer, is een talentvol, intrigerend debuut. in de tranen der acacia's wordt virtuoos het leven tijdens de tweede wereldoorlog in amsterdam en in brussel beschreven: treffend en ontroerend, soms wreed, soms humoristisch. conserve en de tranen der acacia's bevatten, elk op eigen wijze, in de kiem de kern van hermans' schrijverschap. de personages worden in vlijmscherpe, sardonische stijl op een dwaalspoor gezet in een chaotische, onbetrouwbare wereld. het nawoord bij het eerste deel van de volledige werken, die bezorgd worden door het huygens instituut te den haag, beschrijft niet alleen de jarenlange zoektocht van de jonge hermans naar een uitgever, maar ook hoe de schrijver conserve later ingrijpend heeft omgewerkt en hoe hij meer dan veertig jaar minutieus bleef schaven aan de tranen der acacia's.