het hoogste recht is het hoogste onrecht. wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. de betekenis van een woord is zijn gebruik in de taal. de wet is hard, maar het is de wet. wie stelt, bewijst. geef mij de feiten, dan geef ik u het recht. ons recht kent tal van dit soort rechtsspreuken. ze kunnen worden beschouwd als de kleinste samenvattingen van het recht. in de toepassing fungeren de rechtsspreuken als de topica van het juridisch redeneren, als vindplaatsen voor argumenten in het juridisch debat. in vijf minuten rechtsfilosofie worden veertig rechtsspreuken onderzocht. wat is de precieze betekenis van die spreuken? waar komen ze vandaan? en hoe hangen ze samen? het zoeken naar antwoorden op deze vragen leidt tot speurtochten op het terrein van de centrale stromingen in de rechtsfilosofie: het natuurrecht, het rechtspositivisme en het rechtsrealisme. de speurtochten in dit boek verschenen eerder als columns bij ars aequi (arsaequi.nl/weblogs/vijf-minutenrechtsfilosofie)