meer dan veertig jaar, tot aan haar dood in 1920, werkte olive schreiner aan wat haar beste roman moest worden: van man tot man. eerder had ze roem vergaard als feministische, anti- racistische pionier en chroniqueur van de mores in zuid-afrika. in 1926 werd het boek – in een onvoltooide versie – gepubliceerd. nu, bijna een eeuw later, is het herontdekt door nobel prijswinnaar j.m. coetzee. hij besloot de roman te redigeren, en voorzag het verhaal van een ontroerend einde. van man tot man gaat over de boerenzusjes rebekah en bertie, die opgroeien in koloniaal zuid-afrika. in hun tienerjaren raken de twee van elkaar verwijderd als de oudste, rebekah, een succesvolle zakenman trouwt en naar kaapstad vertrekt. bertie lijkt van de aardbodem te verdwijnen als ze door een veel oudere diamanthandelaar wordt meegenomen naar londen en daar in afzondering wordt gehouden. hun levens nemen elk een volstrekt andere wending, maar het verlangen naar elkaar blijft groot. op een dag weet rebekah de verblijfplaats van haar zus te achterhalen. van man tot man is een prachtige roman over imperialisme, over de onderwerping van vrouwen, en over hoe zusterliefde daar een remedie voor kan zijn.