ooit raakte pieter waterdrinker bij een verhuizing al zijn dagboeken kwijt. in het najaar van 2021 pakte hij in sint-petersburg stilletjes de draad weer op. wat hij niet kon weten was dat hij een paar maanden later, na aanvang van de russische invasie in oekraine, met zijn vrouw zijn petersburgse huis weer zou moeten verlaten. in van huis en haard verhaalt waterdrinker van zijn gevoelens van onmacht en wanhoop over het grootste conflict in europa sinds het einde van de tweede wereldoorlog. het land waar hij 25 jaar heeft gewoond, waar hij zijn leven heeft doorgebracht, is hem vreemd geworden. we volgen hem onder meer in zijn onderkomen in frankrijk, op zijn reizen door duitsland, italie en nederland, bij een herdenkingsbijeenkomst van gerrit komrij op diens vroegere portugese landgoed, alsook als literair handelsreiziger op pad door engeland, schotland en canada.