in uitdam aan de zuiderzee in noord-holland wordt het leven traumatisch verstoord door de stormvloed en de dijkverhoging van 1916. we volgen vier generaties vrouwen die de negatieve spiraal met de overheid en hunzelf niet weten te doorbreken. de situatie tijdens de tweede wereldoorlog houdt het trauma levend. de dijkverhoging van de markermeerdijk brengt nieuw trauma waardoor alles zich herhaalt: het waterschap verkrampt en spontane liefde wordt de enige schuilplek. de enige uitweg is ware liefde in deze tragedie en de uitdaging die te vinden.