bretagne, april 1945 een vreemdeling neemt zijn intrek in een huis aan de ruige kust van finistere. een gehavende, getroebleerde brit die maar een ding wil: met rust gelaten worden. iets verderop, tussen de rotsen onder het kerkje, houdt zich een meisje schuil. daar heeft ze de oorlog overleefd. ook zij wil maar een ding: terug naar parijs, waar ze vandaan komt. ondanks, of misschien juist vanwege de beschadigingen waarvan zij beiden de rest van hun leven de littekens te dragen hebben, groeit er een hechte band tussen deze twee zo verschillende mensen. dan, in het voorjaar van 1946, staat er op een dag een oude bekende op de stoep, met nieuws uit engeland. na de ingetogen dramatiek van hier en aan de overkant neemt williams de lezer in dit deel van de macewens mee naar de zwartste bladzijden uit de geschiedenis. fijnzinnig, vakbekwaam en uiterst beeldend beschrijft zij het rauwe leed van de tweede wereldoorlog en de holocaust. ‘met uit het puin, de levenden schreef juul williams een boek dat de lezer vasthoudt en tot het einde boeit. een aanrader!’ judit neurink, auteur van o.a. ‘de joodse bruid’ recensenten over hier en aan de overkant ‘een gelaagde, menselijke roman die ademt in de schaduw van twee oorlogen.’ ‘williams schrijft met de precisie van een chirurg en de gevoeligheid van een dichter.’ ‘een beheerste, nauwkeurig gecomponeerde roman die emotionele spanning ontleent aan observatie en ondertoon.’ ‘meeslepend en elegant interbellum-drama van de bovenste plank.’ j.m. williams (breda 1959) studeerde filosofie en geschiedenis. naast historische fictie, o.a. de kwartiermaker en borduren in het donker, schrijft zij non-fictie, poezie en korte verhalen. momenteel werkt zij aan het derde deel van de macewen-trilogie en aan een kinderboek