in simpele personages verschijnt een aantal figuren van diverse pluimage. zo zijn er twee beste vrienden, een speedjunk, een baliejuffrouw van een tehuis, twee nerveuze vriendinnen, een cafebaas met een geheim, een oude gozer in een rolstoel, een meisje dat een jongen was, een zwarte mcdonald’s-medewerkster, een dementerende echtgenote, en met z’n allen worden ze geconfronteerd met toestanden, gedoe, verveling, gevoelens, onverschilligheid, verbondenheid en eenvoudig samen zijn. hierbij worden ze af en toe geflankeerd door personages van minder allooi. op een zomerdag gaan ze met z’n allen naar een muziekfestival, en daar komt iets naar boven wat niemand had zien aankomen. simpele personages is een rasechte brusselmans-roman, en zoals altijd schuwt de schrijver noch de lach, noch de traan. het is een roman die knaagt, vermaakt, blijft hangen en aanzet tot herlezen en blijven herlezen. niets is wat het lijkt, en zelfs dat niet. herman brusselmans werd geboren te hamme op 9 oktober 1957. na veel vijven en zessen groeide hij uit tot misschien wel een heel belangrijk auteur. de schrijver is bescheiden, beleefd en vriendelijk. vele fans zijn hem daar dankbaar voor, en ook voor z’n meer dan 85 boeken, die de literatuur steeds weer op stelten zetten. over het huwelijk van jan en sofie: ‘brusselmans speelt een spelletje met de verwende westerling, die vaak geld zat heeft maar niks kan missen.’ nrc •••• over theet 77: ‘aan het einde van dit boekwerk vat brusselmans zijn eigen carriere beknopt samen: “ik schreef boeken die meteen vergeten werden, ik schreef boeken die bleven hangen.” theet 77 mag nu al bij die laatste soort gerekend worden.’ de standaard