Sieb Posthuma
Sieb Posthuma
'Als ik terugdenk aan hoe ik als jongetje kon wegdromen bij de tekeningen van dick bruna, en als ik dan bedenk dat er ergens in nederland misschien een kind rondloopt met een boek van mij die datzelfde gevoel heeft als ik toen, dan is dat genoeg. Dan is het gelukt.' Voor tekenaar en theaterontwerper sieb posthuma (1960) begint tekenen met kijken. Van zijn illustraties lopen lijntjes naar het zonnige palet van matisse en david hockney en naar het grafische, kleurrijke modebeeld uit zijn jeugd.
Zijn werk blinkt uit in expressiviteit, humor en veelzijdigheid. Veel mensen kennen hem van de prentenboeken over rintje en aadje piraatje, maar posthuma is ook de tekenaar van boekomslagen voor volwassenen, van illustraties voor kranten en tijdschriften en de ontwerper van decors en kostuums voor theater. 'Sieb posthuma - van toen, tot hier, en nu verder' gaat in op posthuma's ideeen over inspiratie en kunstenaarschap.
Joukje akveld sprak met de tweevoudig gouden penseelwinnaar, zijn vrienden en collega's. Het resulteerde in een rijk geillustreerd boek over een uitzonderlijk kunstenaar en de persoon daarachter; over het geluk van scheppend bezig zijn en de troostende kracht van kunst. Over hoe het was, hoe het is en hoe het verder gaat.
Joukje akveld (1974) publiceerde eerder het standaardwerk 'tekenaars', waarin ze op negentien kinderboekenillustratoren portretteerde. Samen met annemarie terhell schreef zij boeken over the tjong-khing en tonke dragt. Met sieb posthuma maakte ze het prentenboek 'olle wist zeker dat hij geen bril nodig had'.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
De moed om te leiden
een van de best getrainde militairen van nederland deelt de zeven eigenschappen voor (persoonlijk) ...
Vandaag ben ik vrolijk
vandaag ben ik vrolijk laat met woorden zien hoe het dagelijkse leven in elkaar zit. het is een ver...
Weg van de natuur
ons idee van de natuur is in de afgelopen eeuwen uit koers geraakt: de natuur is niet langer iets w...
U ziet mij
soms zegt een beeld meer dan duizend woorden, maar in 'u ziet mij' komt het beste van beide werelde...
