morgen zal alles anders zijn, dan haalt samuel zijn vrouw en zijn pasgeboren zoon op van de kraamafdeling. tijdens deze avond is hij alleen thuis en denkt hij na over zijn gevoelens die heen en weer slingeren tussen opwinding en angst. hij denkt aan zijn oudtante rosa, de laatste overlevende van auschwitz, die na de oorlog naar texas vertrok om midden in de woestijn een cabarettheater te openen. hij denkt aan de zomers van zijn eigen jeugd, toen hij zich als cowboy verkleedde, zich in de verenigde staten waande en – met gevaar voor indianen en coyotes – op zoek ging naar het mysterieuze stadje shtetl city, woonplaats van zijn bijzondere oudtante. hij denkt aan alle avonden dat zij op het podium stond om te vertellen over het leven van de verdwenenen, een geschiedenis waarover de rest van de familie liever zwijgt. hoe sticht je een gezin als de geschiedenis zo’n schaduw over je familie werpt? wat vertel je je kind? in een korte, ontroerende roman beschrijft joachim schnerf hoe belangrijk het is om herinneringen in leven te houden, zowel de tedere als de gruwelijke. hij laat samuel, in tegenstelling tot de generatie van zijn ouders, niet zwijgen, maar zich uitspreken, zijn oudtante rosa indachtig