de vader van inge mutsaers bracht als kind drie jaar in sanatorium sint jozefsheil door, van zijn nek tot zijn voeten in een gipsen mal vanwege tuberculose aan zijn ruggenwervel. in sanatoriumkind gaat mutsaers met haar vader terug naar de onheilsplek, duikt ze in archieven en verzamelt getuigenissen van talloze andere ‘tuberculeuzen’. in gesprek met orthopedagogen, traumatherapeuten en andere experts onderzoekt mutsaers de gevolgen van ‘verloren kinderjaren’ en doet verwoede pogingen om ook haar vaders gedrag en persoonlijkheid te ontrafelen. de gepantserde jaren hebben niet alleen zijn leven getekend, maar ook dat van haarzelf. sanatoriumkind is naast een indringende persoonlijke zoektocht naar verbinding de belangwekkende geschiedenis van een vergeten groep slachtoffers.