‘ik vind het terecht dat ik gegaan ben,’ zei marathonloper gerard nijboer in 1980 voor de camera van de nos. ‘toen ik bezig was met de voorbereidingen heb ik erg zitten twijfelen. maar toen het nederlands olympisch comite in mei definitief toezegde wel te gaan, heb ik voor mijzelf besloten: gerard, je doet aan topsport, je moet gaan.’ maar als het aan de regering-van agt had gelegen, was nijboer thuisgebleven. en andere sporters ook. want van agt wilde dat nederland zich aansloot bij de door de amerikanen ingestelde boycot tegen de spelen in moskou, waartoe werd opgeroepen vanwege de sovjet-inval van afghanistan, op het hoogtepunt van de koude oorlog. in russische spelen reconstrueert rolf bos de gebeurtenissen rondom de spelen van 1980 in moskou. ruim zestig landen volgden het amerikaanse voorbeeld, maar een nederlandse afvaardiging met daarbij gerard nijboer ging wel. net als de britse atleten sebastian coe en steve ovett, die legendarische gevechten leverden op de 800 en 1500 meter. net als in zijn bestseller een duitse zomer laat bos zien hoe troebel de relatie is tussen politiek en sport.