‘niets in onze relatie lijkt volgens een vast patroon te ontwikkelen. in een wonderlijke choreografie van kunstige passen hebben we om elkaar heen gedanst om elkaar te leren kennen, af te tasten, aan te trekken en af te wijzen. tot ik twee maanden geleden tot mijn eigen verrassing ontdekte dat ik — in een verborgen plekje van mijn hart dat ik blindelings vertrouw — de sprong allang had gemaakt.’ als norah ‘ja’ zegt op het voorstel van marc start voor hen samen een nieuwe periode waarin ze elkaars familie en achtergrond beter leren kennen. is er voldoende ruimte om te ontdekken hoe de verborgen verhalen die ze allebei met zich meedragen een plekje krijgen in het leven dat ze samen willen opbouwen? of zijn de gevolgen van hun geheimen te groot en de kraters die geslagen zijn dieper dan liefde kan herstellen?