rouw komt niet wanneer het uitkomt. het wordt opgediend. in rouw op m’n bord serveert wouter geerligs geen antwoorden, maar momenten. korte, reflectieve teksten over verlies, gemis en alles daartussenin. rauw en eerlijk, maar ook licht, absurd en soms onverwacht grappig. het beeld van een maaltijd die je niet bestelde, maar die toch voor je staat, past precies bij rouw: soms wrang, soms bitter van smaak, altijd ongevraagd, en toch moet je erdoorheen. voor wie rouwt. voor wie meeleeft. en voor wie nog niet weet dat rouw ooit ook op zijn bord zal liggen.