nia en stanislav wonen aan de rand van een dorp, aan het water, waar tijd langzamer lijkt te stromen dan elders. hun leven krijgt een nieuw middelpunt met de geboorte van dochter tanja: een kind dat vanaf haar eerste dagen verbonden is met zorg, aandacht en herinnering. terwijl nia haar weg vindt in het moederschap – lichamelijk, emotioneel en bijna tastend – ontvouwt zich een wereld waarin mensen elkaar nog echt ontmoeten, en waarin kleine gebaren groot blijken. de rivier is meer dan decor: zij verbindt levens, generaties en verhalen. een oude salonboot, de lyubov, blijkt een drager van verleden en toeval; een gevonden kettinkje met een naam leidt tot ontmoetingen met een andere tanja, met marina, met pavel en vera – mensen die hun eigen verliezen en verlangens meedragen. in gesprekken, koffiemomenten en gezamenlijke maaltijden wordt zichtbaar hoe het verleden nooit verdwijnt, maar stil aanwezig blijft, als stromend water onder het oppervlak. nia’s blik is scherp, warm en soms ironisch. ze observeert haar omgeving, haar partner, zichzelf – en stelt vragen over ouderschap, identiteit, lichamelijkheid en tijd. haar wereld is klein en intiem, maar raakt aan grote thema’s.