de essays in razende stiltes vormen een waaier van uiteenlopende culturele, sociale en politieke kwesties, nu eens opschuivend van stil naar roerig, dan weer in een toon die onder de hoofdtoon meeklinkt. de elf opgenomen essays zijn ondergebracht in drie afdelingen: taal van de stilte, transities en de stiltes van geweld. beginnend bij kunst en architectuur, zoals beleefd in japan maar niet alleen daar, beweegt het schouwspel dat ons geboden wordt zich naar groepen vluchtelingen die zich tussen hoop en vrees naar het noordelijke halfrond begeven. sporen terug leiden naar de nalatenschap van het koloniaal racisme in nederlands-indie/indonesie, en heen naar de verwoestende gevolgen van de genocidale massamoorden en verdwijningen in het indonesie van 1965 en daarna. nooit staat een beschreven gebeurtenis op zichzelf, altijd ontdekken we daarbij een verbinding met het verleden of de toekomst, die een kleine rimpeling in een mondiale oceaan van soms traag voortrollende, soms woest kolkende golven teweegbrengt. door het zichtbaar maken van deze verbindingen krijgt de gebeurtenis haar betekenis, iets waar artien utrecht zich aan zet en wat ze al doende tot kunst weet te verheffen. aan alle essays ligt de persoonlijke ervaring van de schrijfster ten grondslag, nu eens als herinnering aan momenten uit haar eigen leven, dan weer als zintuigelijke beleving of diepgevoelde overtuiging. artien utrecht (1950), van huis uit stedenbouwkundige, is het grootste deel van haar leven als onderzoeker en projectmedewerker werkzaam geweest in de internationale samenwerking. altijd binnen het domein van maatschappelijke organisaties. daarin bekleedde zij posities waarin de strijd voor mensenrechten vooropstond. opgegroeid in indonesie, kwam zij op haar twintigste naar nederland. in 2018 begon zij met het schrijven van essays, waar – van enkele gepubliceerd zijn in het literair tijdschrift ‘extaze’. indonesie blijft een rode draad in haar leven. in de jaren ’80 doet ze sociaaleconomisch onderzoekswerk in ruraal west java. vanaf de jaren ’90 reist ze veel in o.a. zuidoost- en zuid azie voor de ontwikkelingsorganisatie hivos. zij is mede-organisator van het international people’s tribunal 1965 (indonesie) dat eind 2015 plaatsvond in den haag. razende stiltes is haar eerste essaybundel. ‘razende stiltes’ van artien utrecht is de tweede essay-uitgave in de extazereeks. de extazereeks-essays is een voortzetting van de extazereeks voor korte verhalen en romans die sinds 2016 onder redactie van het literair tijdschrift extaze door uitgeverij in de knipscheer werd uitgegeven. de redactie en de uitgever bieden talentvolle essayisten de kans hun werk in een zelfstandige uitgave te presenteren. de essay-reeks wordt bezorgd door cor gout (redactie) en els kort (vormgeving).