hendrik groen mag dan oud zijn, hij is nog lang niet dood en niet van plan zich eronder te laten krijgen. toegegeven: zijn dagelijkse wandelingen worden steeds korter omdat de benen niet meer willen en hij moet regelmatig naar de huisarts. technisch gesproken is hij bejaard. maar waarom zou het leven dan alleen nog maar moeten bestaan uit koffiedrinken achter de geraniums en wachten op het einde? in korte, ogenschijnlijk luchtige, maar vooral openhartige dagboekfragmenten laat hendrik groen je een jaar lang meeleven met alle ups en downs van het leven in een verzorgingshuis in amsterdam-noord. op de laatste dag van het jaar zal het nog moeilijk zijn om afscheid nemen van dit charmante personage... omslagbeeld: © victor meijer de pers over pogingen iets van het leven te maken 'hendrik groen is een ontroerende held.' trouw 'geestig, tragisch en soms aangrijpend.' het parool 'op het omslag wordt beloofd dat het nog moeilijk zal zijn om afscheid te nemen van dit charmante personage. en zo ervaar ik het precies.' boekhandel jaspers