waarom hebben we het contact met de mensen voor wie we werken, zo effectief weggeorganiseerd? binnen de overheid is de menselijke ontmoeting vaak vervangen door kille processen, portalen en vinkjes. we zijn de burger gaan zien als een dossiernummer en onszelf als een anonieme schakel. we noemen dit de afstandslogica: de neiging om muren van procedures op te trekken die ons beschermen tegen de complexiteit van de buitenwereld, maar die burgers in de kou laten staan. patroonlogica v relaties legt bloot hoe deze verwijdering werkt. het boek beschrijft hoe wantrouwen de standaardinstelling is geworden, waarom anonimiteit de verantwoordelijkheid gijzelt en hoe de overheid haar eigen kracht verliest wanneer ze haar gezicht niet meer durft te laten zien. het laat zien dat werkelijke verandering niet komt door een nieuwe it-oplossing of een communicatiecampagne, maar door het herstellen van de verbinding. de patroonlogica-methode maakt de weg naar nabijheid inzichtelijk. dit boek geeft de handvatten om de ‘ruimte voor de ontmoeting’ te claimen en de keukentafel weer op te zoeken. het is de essentiele stap naar een overheid die nabij is en handelt vanuit vakmanschap.