Over deugd en andere mankementen
Over deugd en andere mankementen
Gedichten die kantelen van een glimlach naar een traan, langs de melancholie van mensen die weggingen en het licht vergaten uit te doen. Toch blijft de hoop: het eeuwige scheurtje in de realiteit. Ellen lanckman houdt niet van taal.
De woorden in haar verzen kiest ze weliswaar met haarscherpe precisie. Haar wendingen zijn verrassend, steeds met een hoekje af, verfrissend. Maar ook: solide.
Alsof ze er altijd hebben gestaan, onwrikbaar als kolommen onder haar poezie. Fundamenten van haar ziel. Dat komt doordat: ellen lanckman houdt niet van taal.
Ze is taal. Een debuut dat vraagt naar meer." (Matthias haeck) ellen lanckman (1975) schrijft zoals ze ademt: de ene keer snel, dan weer langzaam, een andere keer helemaal loos. Ze besnuffelde even proza, maar haar schrijfpapillen verkiezen poezie.
Ze volgde een paar cursussen bij wisper (gent) en heeft net haar eerste jaar literaire creatie aan de academie voor podiumkunsten (aalst) achter de rug. Regelmatig stelt ze haar gedichten tentoon en/of draagt ze voor. Momenteel werkt ze aan een tweede bundel.
Onlangs werd een gedicht opgenomen in de bundel van de poeziewedstrijd poemtata 2014.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Jub en zijn traan
er hangt een kaartje aan het flesje: 1 traan. 1 traan? wat is dat? 1 traan? daar heeft jub ...
Schilderachtig Zaltbommel
een lang gekoesterde wens van peter schipper, streekconservator van het museum stadskasteel zaltbom...
Een open einde
deel 4 in de kitt hartley-serie. een jaar geleden verdween jodie perkins, studente mechanica, nadat...
Kaatje in de winter
het is zo koud vandaag. kaatje gaat naar buiten om de vogeltjes te voeren. plots begint het te snee...
