vroeg of laat merken we allemaal dat het leven geen optelsom is van geluksmomenten, maar een optelsom van ervaringen en gevoelens. de nieuwegeinse dichter frans de birk heeft er een antenne voor. hij beschouwt in zijn poezie de mooie momenten maar ook de onvermijdelijke kwetsbare kanten van het bestaan. hij legt de rafelranden feilloos bloot en stelt daarbij ook zijn eigen kwetsbaarheid in de waagschaal. de dichter ontziet zichzelf niet. in het titelgedicht van deze bundel laat me nu of later maar concludeert hij ‘...ik ben van steen’. daarmee diept hij gevoelig een brute kracht op die de breekbaarheid van de mens onderstreept. met deze negende bundel van frans de birk breekt een nieuwe fase aan in zijn dichterschap. hij put daarbij uit zo’n veertig jaar dichterschap, wat hem veel heeft gebracht. de dichter zoekt waar nodig samenwerkingsverbanden. zo was hij medeoprichter van het inmiddels opgeheven nieuwegeinse literair genootschap beeldspraak en gaf hij samen met de schrijfster en dichter jet van swieten de bundel seizoenen van zinnen uit. hij maakt deel uit van het muzikale gezelschap jaft waar hij tekent voor de teksten. of later maar is de nieuwste bundel van frans de birk. hierin combineert hij een reeks nieuwe gedichten met ouder werk, soms in een herschreven versie. ook comprimeert hij zijn liedteksten tot poezie. dit alles maakt deze bundel tot een uitgebalanceerde dwarsdoorsnede van zijn werk.