navelkuiltjes is opvolger van de eerder verschenen bundels navelpluisjes en navelstaartjes. het recept is ongewijzigd. het alledaagse en ogenschijnlijk nikserige, daar draait het meestal om. een ontmoeting in de openbare ruimte, ongeziene dingetjes, huiselijk gedoe, een observatie of gedachtegang. soms een schets uit het priveleven van de auteur dan weer een uitstapje naar het universele, niet zelden voorzien van wat humor of juist chagrijn dan wel maatschappijkritiek. wat voor de vorige navel-bundels geldt, gaat ook op voor dit boek: het gaat nergens over, hoewel. ruud nagel: ‘een boodschap heb ik niet. hooguit dat je de mens maar beter niet al te hoog kunt inschatten. misschien moeten we ons hele leven wel met een korreltje zout nemen, want wie of wat zijn we nu eigenlijk? vandaar mijn neiging de zogenaamde werkelijkheid tegemoet te treden met luim, ironie, soms doorschietend naar absurdisme, waarbij ik niet zelden op mijn stokpaardjes galoppeer. de betrekkelijkheid van alles inzien, kan, is mijn overtuiging, leiden tot meer lichtheid. en die is zo nodig in tijden van..., nou ja, kijk maar om je heen. warempel, toch stiekem een boodschap.