sinds 2015 wonen dichters de uitvaart bij van mensen die in leuven eenzaam worden begraven of uitgestrooid. ze schrijven een persoonlijk gedicht voor de gestorvene en dragen dat voor op de begraafplaats bij de kist of de urne. zo is er toch iemand aanwezig wanneer de overledene zijn laatste rustplaats krijgt. als coordinator van de eenzame uitvaart in leuven ging peter mangel schots al dertig keer op zoek naar het verhaal achter die overleden mannen en vrouwen. hij reconstrueerde in de mate van het mogelijke hun leven en hoe ze hun laatste dagen doorbrachten. het is een signaal aan de maatschappij dat niemand mag vergeten worden, ook niet na de dood.