wanneer iemand haar vraagt hoe het voelt, migraine, tekent de hoofdpersoon uit nachtschade een grillige spiraal. ze leeft in eindeloze cycli van tijd en tussentijd. wanneer de migraine toeslaat brengt ze de tussentijd door in een schemerruimte, terwijl vormloze monsters door haar schedel slenteren. in de andere tijd probeert ze een leven op te bouwen ondanks de grilligheid van haar eigen lichaam. als houvast verzamelt ze de stemmen van vrouwen die haar voorgingen, op zoek naar soelaas, naar een teken, naar magie. maar deze obsessie veroorzaakt een crisis wanneer blijkt dat de zeventiende-eeuwse filosofe anne finch conway zich niet laat vangen. in het rijke en erudiete nachtschade verkent emma laura schouten het niemandsland tussen ziek en gezond. ze laat de lezer afdalen naar een hallucinante wereld opgebouwd uit kristalheldere vignetten, scherpe observaties, verwondering, en verwantschap met vrouwelijke denkers en schrijvers.