nachtboek wie ben jij zonder de censuur van het daglicht? zij is mysterieus, ongenaakbaar, verandert razendsnel van gedaante. elke avond na zonsondergang schrijft ze. ze wil de muze strikken als ook die haar waakzaamheid laat varen. het is een ademloze zoektocht naar de onderstroom die haar leven stuurt. haar schrijven is woest en ontembaar, alsof dit het moment is en de waarheden anders voorgoed verloren gaan. het boek leidt haar langs het leven en de dood, via de diepe wortels van familie en religie, naar die ultieme vraag: bestaat de grootse meeslepende liefde? mieke jacobs laat je niet ontsnappen. ze maakt je hongerig, slingert je eerst in alle richtingen, kruipt onder je huid met poetische taal en naakte zinnen en laat je geen andere uitweg dan ook je eigen keuzes onder ogen te zien. een boek om dicht bij je te houden.