waar komt de drang vandaan om tot een groep, tot een gemeenschap te behoren, of die nu cultureel, religieus of nationaal van aard is? en waarom leidt dat op zich gerechtvaardigde verlangen zo vaak tot angst voor, zelfs afkeer van de ander? in het klassiek geworden essay moorddadige identiteiten onderzoekt amin maalouf wat een term als identiteit juist betekent, hoe hij te pas en te onpas wordt gebruikt en misbruikt, en waarom hij op zoveel plaatsen in de wereld tot haat en geweld leidt. maalouf doet dat aan de hand van zijn persoonlijke ervaringen, als kind van de levant, maar betrekt ook geschiedenis, filosofie en actualiteit in zijn revelerende en inzichtrijke discours. in moorddadige identiteiten houdt amin maalouf een warmhartig pleidooi voor een open humanisme dat tegelijkertijd een globale uniformisering en het teruggaan naar de ‘stam’ resoluut afwijst.