ik ben het zo zat om de wereld aan me voorbij te zien draaien. om mensen te laten denken dat ik saai ben, gewoontjes, te bang om echt mezelf te zijn. dan ontmoet ik hem. john. hij is krachtig en vol vuur, zonder zich te schamen voor wie hij is. hij is alles wat ik wil. en alles wat ik zelf wil zijn. niet dat hij ooit op mij zou vallen, maar dat geeft niets. alleen zijn aanwezigheid is al voldoende om het glazen huis dat ik om mezelf heen heb gebouwd, te versplinteren. alleen… hij wil me wel. en als onze werelden elkaar kruisen, raken we met elkaar verweven in een web dat we geen van beiden hadden kunnen voorzien. als alles verkeerd dreigt te gaan, weet ik niet of ik wel kan ontsnappen aan de ketenen die ons aan elkaar verbinden.