een subtiele familiekroniek over een limburgse familie toen kreek daey ouwens de redactie van wereldbibliotheek een jaar geleden het manuscript van een nieuwe dichtbundel bezorgde, waren wij net bezig met het ordenen van onze archieven. we sloegen bij toeval blauwe hemel open, haar eerste bij ons verschenen bundel. wat we toen lazen, sloeg ons met stomheid. er was een direct verband met haar nieuwste werk. gehaast lazen we de andere bundels, en het was zonneklaar: ze hoorden bij elkaar, ze vormden een geheel, en nog bijzonderder, zo achter elkaar gezet en gelezen werden ze haast een roman over haar bijzondere, getekende limburgse familie. daaruit stijgt de vraag op: wat doet het opschrijven van de gebeurtenissen met je herinneringen? heeft het de kracht mensen te veranderen? de thema's in haar werk zijn onmiskenbaar: familie, kindertijd en de herinnering. wat vooral opvalt is de soms haast verlegen maar altijd verfijnde subtiliteit. haar werk is 'een juweel van stilte' genoemd en dat is misschien wel de beste omschrijving.