“ben ik mama geworden zus?” vroeg maria voorzichtig, in de schrik dat dit alles maar een droom was. sofia knikte ontroerd. “van een echte kloeke zoon.” zei ze trots. ze nam de hand van haar zus vast en liep samen met haar richting de berging. daar lag hij dan, maria’s zoon, in een mandje met een dekentje op zich. “is dat echt mijn zoon?” vroeg maria nog altijd aarzelend terwijl ze naar zichzelf wees. “ja natuurlijk, dat is de jouwe! weet je al een naam?” viel sofia met de deur in huis. maria keek naar haar zus en draaide zich om richting haar zoon. ze wreef rustig en bewonderend over zijn wang. “mijn kleine jongen, mijn kleine alec.”