Mijn leven achter onzichtbare tralies
Mijn leven achter onzichtbare tralies
Manja croiset roept suggestief haar amsterdamse jeugd op in lyrisch proza. De fragmentarisch opgetekende belevingen zijn beeldend. Zonder fundamenten kun je niet bouwen.
Waarna ‘behandelingen’ volgden, die haar verder traumatiseerden. In stukken uiteengevallen, een vorm van wijsheid ontwikkeld door het wrang verlopen leven. Verbindingen leggend naar wat vroeger gebeurde, hoe zij zich desondanks ontwikkeld heeft.
De oude mentale problematiek is overwonnen, maar haar lijf heeft een te hoge prijs betaald. Nieuwe problemen dienen zich aan. Hoe kon ik recht hebben op angst en verdriet na wat mijn ouders hadden doorstaan en hoe de familie aan zijn einde was gekomen zwak was ik en slecht hoe vaak heb ik mijn moeder bits horen zeggen ik ben geen jodin ik ben nederlands psychisch gegroeid, echter een verwoest lichaam.
Het stigma uit voorbije tijden blijft achtervolgen, nu in het ‘reguliere’ medische circuit geen adequate benadering. Waardoor haar hetzelfde lot beschoren is in het stervensproces. Miskenning een rode draad in haar bizar verlopen leven haar vertrouwen in de medische ‘stand’ is nihil.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Enfin
vijftig jaar na zijn debuut een nieuwe bundel met vijftig gedichten ter ere van dit jubileumjaar ‘v...
Waar zit de rem?
wat doe je om het hart te veroveren van een buitenlandse schone die hard haar best doet om je te ne...
Nul empathie
'een fascinerend en verontrustend boek.' - the telegraph 'baanbrekend onderzoek ... uitdagend en on...
Einstein & Elisabeth
hij was een wereldberoemde wetenschapper die de nobelprijs voor natuurkunde won dankzij zijn relati...
