soms gebeurt er zo iets bizars in je leven, iets dat zo onvoorstelbaar is, dat je niet kunt geloven dat zoiets mogelijk is in een rechtsstaat als nederland. tot het jezelf overkomt...., en zelfs dan kun je het nauwelijks bevatten. het enige wat je dan kunt doen is dit vertellen, in de hoop dat het anderen niet overkomt. en dat vertellen....., dat heb ik gedaan in ‘mijn eenzame strijd om gerechtigheid’ in ‘mijn eenzame strijd om gerechtigheid’ heb ik op een indringende manier beschreven, wat mij als klokkenluider is overkomen: ik ben beschuldigd, geintimideerd en vernederd ..., geen middel werd onbeproefd gelaten om mij het zwijgen op te leggen. en waarom? omdat ik een kant van een grote onderwijsorganisatie had ontdekt, die koste wat kost verborgen moest blijven. het waren deze omstandigheden, die ervoor gezorgd hebben, dat ik mij nu gedwongen voel een weg in te slaan, die ik aanvankelijk niet van plan was in te slaan.....