het blijft een fascinerend fenomeen: een rups verandert in een vlinder, maar hun lichamen hebben vrijwel niets gemeen. het silhouet, de anatomie, de manier van voortbewegen, zelfs hun leefomgeving is anders – de rups leeft op de aarde, de vlinder in de lucht. en toch zijn ze deel van eenzelfde leven. datgene wat bacterien, planten, dieren en mensen verbindt, is het feit dat eenzelfde leven op andere manieren voortleeft. emanuele coccia trekt dit fenomeen breder. het leven wordt doorgegeven van lichaam tot lichaam, van soort tot soort, maar hetzelfde geldt voor de relatie tussen wat leeft en de aarde: het leven is niets anders dan de vlinder van de enorme rups die gaia heet. al het leven is de metamorfose van deze planeet. emanuele coccia (1976) voltooide zijn studie filosofie in florence en was vervolgens verbonden aan universiteiten in duitsland, japan, argentinie en de verenigde staten. hij heeft zich beziggehouden met onderwerpen die uiteenlopen van middeleeuwse filosofie tot hedendaagse architectuur, mode en beeldcultuur. in 2016 publiceerde hij la vie des plantes, dat in tien talen werd vertaald. sinds 2011 is hij verbonden aan de ecole des hautes etudes en sciences sociales in parijs.