in ‘man met hoed’ zijn haar eerste twee bundels bijeengebracht: ‘wat ik mijzelf graag voorhoud’ en ‘de eerste letter’. een simpele daad van rechtvaardigheid, want deze bundels horen er gewoon te zijn. de bundels worden bovendien aangevuld met vroeg en minder vroeg werk, en met enkele vertalingen die misschien een voorzichtig antwoord geven op de vraag hoe ze het allemaal weet. man met hoed is een aangename ontmoeting met een dichter. de poezie van lieke marsman heeft altijd veel begrip voor de lezer. dat levert een vorm van vervreemding op die bijzonder is, maar niet oncomfortabel. hoe weet ze dat nu? ben je vaak geneigd te denken als je de gedichten van marsman leest.