opnieuw een nieuwe bijzondere serie mensbeelden, gemaakt door lotta blokker (1980). ze werd geconfronteerd met een enorme emotie toen zij persfoto’s zag van heftige gebeurtenissen. de man die van de twin towers sprong, het jongetje dat gevlucht was en, verdronken in zee, op het strand lag. zij zag dat al deze mensen ondanks de heftige gebeurtenis waarin zij verkeerden, een houding uitstraling, die niet paste bij de situatie. de mens neemt ondanks alles ook dan een natuurlijke houding aan. lotta wist die op haar manier vast te leggen in beelden. ze weet de ziel van de geportretteerde te pakken, waardoor ze kwetsbaarheid maar ook een enorme zeggingskracht hebben; heel menselijk en herkenbaar. in dit boek vertelt ze over haar ervaringen en haar ideeen achter deze beelden.