"ze was een rare maar als ik terugkeerde van een fietstocht verheugde ik me erop haar te zien en als ze voor een paar dagen naar haar kamer was om alleen te zijn miste ik haar." rens, marnix, zeeger en marjoke hebben met de tragisch levende livia te maken gekregen. maar hebben ze haar ook gekend? daarover gaat het in deze novelle, waarin frank sinatra de muziek verzorgt. reacties op eerder verschenen werk: "zoals zo vaak bij schrijvers die uitstekend komische, lichte verhalen kunnen schrijven blijkt ook martin de jong een prachtige mengvorm van humor en tragiek te kunnen hanteren als het op werkelijk heftige momenten aankomt." (leestafel.info) "de auteur verstaat de kunst om slapstick aan ernst te koppelen. hij doet het niet zo provocerend als arnon grunberg maar wel op een verfijnde manier die ik best kan apprecieren en die tevens voor mij iets vrij unieks heeft." (andre oyen) "zijn stijl werd vergeleken met gerard reve en ronald giphart. maar eigenlijk heeft de jong nog het beste de kunst afgekeken van remco campert." (7days)