nooit werd er in de familie van ann de wit iets verteld over de vijf jaar die haar grootvader, roger de wilde, tijdens de oorlog doorbracht in het krijgsgevangenenkamp stalag iib. in 2022 stuitte ze per toeval op een doos waarin de bewaard gebleven brieven lagen die haar opa naar zijn vrouw en zijn dochtertje van vier (de mama van ann) had geschreven, en de brieven die zij terugschreef, tussen 1940 en 1945. honderden brieven, kaartjes, tekeningen... die getuigden van zowel grote liefde en heimwee naar huis, als van ellende en wanhoop. zelden is oorlog zo tastbaar geworden als in de authentieke brieven van roger de wilde naar huis. roger was ook een kunstenaar en de mooie dingen (schilderijtjes, tekeningen, schoentjes, doosjes) die hij maakte in de tristesse van stalag iib geven we mee in het boek.