‘hij heeft in westerbork gezeten’, zo verklaarde de familie van hester den boer de woedeaanvallen van haar opa. na zijn dood ontdekte ze dat dat niet klopte: op een archiefkaart stond ‘kamp erika’ achter zijn naam gekrabbeld. had hij daar gevangengezeten? waarom had hij dat al die tijd verzwegen? en: waarom kon niemand haar wat vertellen over dat kamp? kamp erika is het verslag van een persoonlijke zoektocht naar de gruwelijke geschiedenis van dit vrijwel vergeten duitse concentratiekamp, gelegen in de bossen bij ommen. de gevangenen, voornamelijk niet-joodse mannen, werden hier niet bewaakt door duitsers, maar door nederlanders. martelingen en excessief geweld waren aan de orde van de dag, zeker 180 gevangenen kwamen om. na de oorlog kwam op de plek van het kamp een camping – alsof er niets was gebeurd. hoe bereid zijn we om de zwarte bladzijden uit onze eigen geschiedenis onder ogen te zien? waar ligt de grens tussen goed en fout? en wat bezielde de bewakers? aan de hand van uitvoerig archiefonderzoek en tientallen interviews met ooggetuigen en nabestaanden ontrafelt den boer een verzwegen oorlogstrauma dat tot op de dag van vandaag doorwerkt.