waarom nu weer een boekje over jezus? er zijn er immers al zo ontzettend veel! ook is het zo, dat als je jezus googled er zonder blikken of blozen enkele tientallen miljoenen hits op je scherm verschijnen. religie in zijn algemeenheid heeft de auteur van kinds af aan altijd al geinteresseerd. gaandeweg raakte de auteur gefascineerd in de persoon van jezus en in de verering rondom zijn persoon. hij kon maar niet geloven dat er een persoon, goddelijk of niet, bestond die de zonden van de hele mensheid op zich had genomen en de verhoudingen tussen god en de mensen weer had hersteld. volgens het oudtestamentische boek genesis waren deze door het eten van de appel van de boom der kennis door adam en eva immers ernstig verprutst. inmiddels had de auteur door het vergaren van kennis begrepen dat de aarde al miljarden jaren oud was en dat de planten, dieren en mensen middels evolutie geleidelijk waren ontstaan. dus het oudtestamentische boek genesis kon volgens hem niet anders dan als metafoor gelezen worden. zou dit met het op zich nemen van de zonden door jezus ook zo zijn? ook met de vleselijke opstanding van jezus had de auteur veel moeite. tot op de dag van vandaag is jezus over het algemeen nog steeds het middelpunt van de verkondiging. het gaat hierbij niet om het geloof van jezus van nazareth maar het geloof in jezus christus. volgens de auteur gaat het daar nou juist wel om. in dit boekje onderneemt hij daarom de reis van jezus christus naar de joodse jesjoea van nazareth. samen met zijn begeleidend commentaar heeft hij, zonder te pretenderen volledig te zijn, gepoogd het geloof van jesjoea van nazareth naar voren te halen.