lilith en violaine zijn hartsvriendinnen. ze groeien op aan de kust van noord-frankrijk. urenlang gaan ze samen op zoek naar de mooiste schelpen. ze kunnen gelijktijdig en achterwaarts over de golven duiken. ze krijgen de slappe lach om dezelfde onbegrijpelijke dingen. op hun veertiende kopen ze hun eerste bikini. niet veel later beramen ze een duister plan. cap blanc-nez. aan de rand van het klif worden de schooltassen van de twee meisjes gevonden. beneden op het strand ligt het lichaam van violaine. meisjes van krijt is een debuut van zelden geziene ambitie. de suizende tragiek van dit verhaal, als in een val van 135 meter hoog, doet voortdurend naar adem happen en heeft maar een vraag: hoe dicht kun je bij iemand komen zonder jezelf te verliezen? lara taveirne (1983) is een van de bijzonderste stemmen van haar generatie. ze schreef vier zeer goed ontvangen romans voordat ze doorbrak met het aangrijpende wolf, waarvan tot nu toe meer dan 40.000 exemplaren werden verkocht en waarvan de rechten werden verkocht aan onder meer duitsland en frankrijk. meisjes van krijt (oorspronkelijk verschenen als de kinderen van calais) won de debuutprijs van de stad antwerpen en werd genomineerd voor de bronzen uil. over wolf: ‘helder en beeldschoon.’ de groene amsterdammer ‘wolf groeit uit tot een pakkend maar waardig requiem dat nooit topzwaar wordt, en zelfs flinters lichtheid bevat.’ de morgen ‘wolf is een boek dat je in een keer uit wil lezen.’ de volkskrant ‘ze weet het verpletterende gevoel van gemis dat in de familie heerst zo sterk te verwoorden dat je als lezer de wanhopige leegte voelt.’ de standaard ‘ook de taal speelt een hoofdrol in het boek. met weloverwogen woorden en korte zinnen tekent taveirne mensen en levens in de diepte.’ cutting edge