je bent toch uitgeprikt?; kantoorverhalen: “ik laat u met enige schroom onderstaande mail lezen, die ik na bewuste virtuele vergadering in schreeuwende emotie de ochtend nadien naar m’n opperhoofd stuurde.” “en zo komt het dat dit nu beroemde symbool, deze tumidus bolus, in welhaast elk kantoor van elke zichzelf respecterende manager aan de muur prijkt, ter eer en meerdere glorie van het mooiste beroep op aarde.” “kijk wat daar in die prullenmand ligt, een kapotte tonercartridge. brengt me op een idee. moment.” “en toen zat u daar. in het midden. de voorname heren u kloek ondersteunend. als kloeken. als lijkwachten. en ik in ochtendsferen: wat wil zeggen dat de morgenmist in m’n hoofd nog verre van opgetrokken was.” dirk bos: dirk (oostende, 1962), maakte twee jaar geleden zijn debuut bij ambilicious met “klei-mens”, een verhalenbundel losjes gebaseerd op zijn jeugdjaren. dit tweede boek – hij noemt het zelf een “tussenboekje” - speelt zich af tussen de bizarre weefsels van een kantoorwerkplek. soms absurd en van de pot gerukt, maar ook hilarisch of overgoten met een vitrioolsausje. de titels van de verhalen spreken boekdelen. verwacht geen literaire hoogstandjes, maar een vermakelijk boekje waarin velen zich in een zotte bui zullen herkennen.