dat de mens slecht is, is een statement van formaat. als je daar nog bij vermeldt dat deze visie tot meer optimisme uitnodigt dan wanneer je ervan uitgaat dat de mens goed is, dan doet dat nog meer de wenkbrauwen fronsen. in dit essay over goed en kwaad geeft reginald moreels een inkijk in zijn eerlijke zoektocht naar de oorspronkelijke natuur van de mens. als oorlogschirurg werd hij gedurende dertig jaar geconfronteerd met het afschuwelijke lijden dat mensen elkaar kunnen aandoen. maar de solidariteit als reactie hierop blijft evenzeer op zijn netvlies gebrand. realisme en hoop met elkaar verenigen, is het opzet van dit essay. de overtuiging dat we onze slechte natuur kunnen overwinnen, loopt er als een rode draad doorheen. reginald moreels (°1949) is chirurg. hij was medeoprichter van artsen zonder grenzen in belgie. hij zetelde in de senaat en was achtereenvolgens staatssecretaris en minister van ontwikkelingssamenwerking. hij verleende ook zijn medewerking aan projecten van de belgische technische cooperatie (btc), nu belgisch ontwikkelingsagentschap, voor volksgezondheid in burundi en ruanda. hij is nog altijd actief als oorlogschirurg en opereerde recent onder andere in mosul en in kivu.