iris op het einde telt enkel nog de waarheid. liese meerhout is pas gepromoveerd tot commissaris bij de moordbrigade. haar eerste zaak is al meteen delicaat: in een ondiep graf in het bos wordt het lijk gevonden van een navo-kolonel. hij heeft een vreemd juweel om zijn hals. liese bijt zich vast in de zaak, maar de macho’s van de moordbrigade gunnen een nieuwkomer weinig, en nog minder als het een vrouw is. daarbij komt nog dat haar relatie aan een zijden draadje hangt. al snel wordt in het bos een tweede lijk gevonden, dat van een louche autohandelaar. hij draagt hetzelfde mysterieuze juweel en tussen zijn gevouwen handen zit een witte bloem geklemd. ‘hij is echt de beste misdaadauteur die we in vlaanderen hebben. dat valt niet te ontkennen.’ - linda asselbergs op website flanders literature ‘pas op! net als chocolade is het lezen van een coppers-thriller verslavend lekker.’ - moon kager op hebban ‘fenomenaal hoe hij intens verdriet en moord in een misdaadverhaal combineert, maar vooral hoe menselijk en geloofwaardig het allemaal blijft. coppers, hij blijft verbazen.’ - karin teirlynck op boekenkrant.com