een lichte wrevel tussen een man en een vrouw, 's ochtends in bed, wordt als een bacil doorgegeven, springt op verschillende mensen over en zet hun doen en laten onder spanning. als een virus woedt de toorn voort, baant zich een weg door mannen en vrouwen die elkaar soms goed, alleen oppervlakkig - of helemaal niet - kennen, om ten slotte in een gehucht in de achterhoek tot uitbarsting te komen. waarom is het toch zo moeilijk om van de scherf in je hart geen dolk te maken?