een van de grootste problemen van de economie is de opeenhoping en de verdeling van kapitaal. dat hangt nauw samen met kwesties van ongelijkheid, concentratie van welvaart en economische groei. bevredigende oplossingen voor die problemen waren tot nu toe moeilijk te vinden. theorieen te over, maar relevant historisch onderzoek was niet voorhanden. in kapitaal in de 21ste eeuw analyseert thomas piketty een groot aantal gegevens uit de laatste twee eeuwen en uit twintig landen. zo weet hij fundamentele economische en sociale processen bloot te leggen. hij toont aan dat de moderne economische groei en de spreiding van kennis ons in staat hebben gesteld om de ongelijkheid op apocalyptische schaal die marx had voorspeld, te voorkomen. maar de diepere structuur van kapitaal en ongelijkheid is er in wezen niet door veranderd, zoals we in ons optimisme na de tweede wereldoorlog dachten. de belangrijkste oorzaak van de ongelijkheid is de tendens dat de opbrengst op kapitaal groter is dan de economische groei – iets wat nu tot extreme ongelijkheid dreigt te leiden. het wakkert de onvrede aan en ondermijnt democratische verworvenheden. het is aan de politiek om die tendens in te tomen. kapitaal in de 21ste eeuw is een buitengewoon ambitieuze onderneming, waarvan de grote waarde alom wordt erkend. het is een herbezinning op de economische geschiedenis en dwingt ons de werkelijkheid nuchter onder ogen te zien.